Internet po zimnej wojnie

W roku 1980 sieć ARPAnet ma już 400 serwerów, a sam przemysł komputerowy rośnie w siłę, owocując coraz to bardziej różnorodnym sprzętem jak i nowymi niezależnymi sieciami. Zjawisko to zrodziło problem opracowania standardowego sposobu komunikacji, który byłby jednolity dla wszystkich serwerów w sieci. Rozwiązaniem okazuje się
protokół TCP/IP (Transmission Control Protocol/Internet Protocol), który, nota bene, jest używany do dziś. W roku 1981 powstaje CSNET (Computer science Networking)- sieć, która przeznaczona była dla naukowców, jednak nie miała ona połączenia z ARPAnet-em, a także BITNET  (Because It’s Time NETwork), która łączyła Uniwersytet w Yale z City University of New York. W Europie powstaje sieć Eunet (European Unix Network), która udostępnia usługę poczty elektronicznej. 1 stycznia 1983 ARPANEt zostaje podzielony na część militarną -MILNET oraz cywilną ARPAnet, który z czasem przekształca się w NFSnet.Następuje połączenie pomiędzy dwiema częściami za pomocą bramy (gateway), a także połączenie pomiędzy ARPAnet i CSNET, co jest uważane za początek Internetu. Jednocześnie sieć powiększa swój zakres o kolejne miejsca w Europie, a także Amerykę Południową, Japonię i Australię.     Pojawienie się kolejnych usług takich jak DNS (Domain Name System) umożliwiającej łatwe zapamiętanie adresów, czy IRC (Internet Relay Chat), która pozwala na prowadzenie rozmów w czasie rzeczywistym kwestią kilku miesięcy.

Komunikacja elektroniczna o zasięgu światowym stworzyła ogromne możliwości wymiany informacji, a jej potencjał byłby wykorzystany jedynie w minimalnym stopniu, gdyby używany był jedynie przez uczestników środowisk naukowych i akademickich. Po zakończeniu zimnej wojny, gospodarki wielu państw zaczęły stawać na nogi, rozwój sytuacji na rynkach sprzyjał inwestycjom. Był to moment, w którym transakcje giełdowe przeniosły się z parkietów, tablic kursowych na ekrany komputerowe- zmiany te uwarunkowane były zapewnieniem komfortu w kwestii łatwego dostępu do bieżących danych. Potrzeba ta zaczęła upowszechniać się coraz bardziej, co było pierwszą przesłanką dojrzałości całego świata do przyjęcia komputerowej sieci publicznej, dlatego też w 1991 NFS otworzyła sieć dla inicjatyw komercyjnych.

Ciekawostką jest fakt, iż pierwotne założenia polityki stosowanego użytkowania Internetu, wykluczała możliwość  zarabiania pieniędzy przy użyciu sieci. Założenia te, były spowodowane postrzeganiem  Internetu przez lata szcześćdziesiąte, siedemdziesiąte i osiemdziesiąte jako jednego wielkiego eksperymentu naukowego. Wobec ogromnych kosztów utrzymania sieci NFSNET, w 1995 rząd USA dokonuje swoistej „prywatyzacji” Internetu, a sieć szkieletowa została przekazana pięciu operatorom komercyjnym.

Decyzja o zniesieniu zakazu otworzyła olbrzymie możliwości dla rozmaitych przedsięwzięć handlowych, a następnie sama sieć stała się źródłem informacji, rozrywki, wiedzy dla zwykłych obywateli. W owym czasie jednak Internet miał poważną wadę- możliwość wyszukiwania interesujących tematów mieli tylko ci, którzy wiedzieli gdzie ich szukać, poza tym poruszanie się po sieci wymagało dość zaawansowanej wiedzy o komputerach, zwłaszcza systemu UNIX. Luka ta, zaowocowała przeróżnymi protokołami, które miały ułatwić wyszukiwanie informacji, wśród nich można wymienić WAIS, Gopher, Veronica, ale przede wszystkim dominujący World Wide Web- czyli WWW.

avatar(Michalina Agniejew)